Во есента 2008 година, по успешното искачување на Чо Оју, иницијаторот и моторен водич Миха Валич имаше фатална несреќа за време на спуштањето. Непосредно пред да замине за Тибет, ја достави првата верзија на текстот и насоките за водичот до Ѕидот, на кој работиме неколку години. Имаше неколку причини, освен што бев зафатен со сопственото искачување, но главната беше што во тоа време беа опишани и нацртани само 22 правци со варијанти во синиот водич Climbing climbs • Источни Јулијански Алпи од 1970 година, и главниот качувачки бум се одржа во ѕидот подоцна.
Потребно беше да се организира, исцртува и разоткрива лавиринтот над стотици правци од неколку стотини метри со варијанти. Многумина беа слабо документирани со нејасен курс или непроверени прашања. Кога водичот првпат ја виде светлината на денот во 2011 година, успеавме да собереме податоци за околу 120 рути и варијанти.
Во последното издание, бројот на маршрути и варијанти се приближи до бројката од 150, а многу е веројатно дека сите правци што се искачија во ѕидот сега се документирани и исцртани. Повеќето од најтешките се преработени во последната деценија, а проценките и скиците се коригирани и дополнети. Беа создадени и некои одлични нови рути и беа решени некои нејаснотии поврзани со маршрутите на Франчек Кнез, кој влечеше убедливо најмногу правци во Стена со разни колеги алпинисти.
Водичот се заснова на многу прецизен цртеж на насоките во фотографии и прецизни скици, а повеќето од насоките се придружени и со краток опис или коментар од повторувачи.
Бидејќи Ѕидот беше исто така жестоко ривалство меѓу германските и словенечките алпинисти за националното првенство во качувачките проблеми од тоа време од Австро-Унгарија наваму, пољубопитните ќе го дочекаат сеопфатниот преглед на историјата на искачувањето на Ѕидот, придонесен од Александар Бјелчевиќ. .